Categories
ประวัติศาสตร์

ทรราชตั๋งโต๊ะ ผู้ฉวยโอกาสบนกลียุค ยึดอำนาจราชสำนัก

Centrovirtual พาคุณเจาะเวลาแห่งกลียุคในประวัติศาสตร์สามก๊ก
จุดเปลี่ยนที่สำคัญ ทำให้เกิดการล่มสลายของราชวงศ์
ทรราชตั๋งโต๊ะ ผู้ฉวยโอกาสริบอำนาจฮ่องเต้น้อย

ทรราชตั๋งโต๊ะ

ทรราชตั๋งโต๊ะ

โฮจิ๋นได้คิดการที่กำจัดเสี้ยนหนามอยู่ตลอดเวลา แล้วส่งสาสน์ไปหัวเมืองทั้งปวงให้ยกทัพมาช่วยกำจัดขันทีทั้งสิบ ฝ่ายตั๋งโต๊ะ ผู้มีใจหยาบช้าเห็นได้ทีฮุบราชสมบัติจึงรีบยกพลเข้าเมืองหลวงหวังเพื่อกำจัด ขันทีทั้งสิบเสีย

ฝ่ายขันทีทั้งสิบเห็นดังนั้นจึงชิงรีบลอบฆ่าโฮจิ๋นเสียก่อนโดยลวงว่านางโฮ เฮามีเหตุให้เข้าเฝ้า โฮจิ๋นเสียทีจึงถูกรุมฆ่าตาย ฝ่ายอ้วนเสี้ยวและโจโฉผู้ซึ่งเป็นขุนนางในราชสำนักเหมือนกันซึ่งอยู่ฝั่งโฮจิ๋น เห็นดังนั้นจึงบุกเข้าไปฆ่าขันทีทั้งสิบ การโกลาหลยิ่งนักเพลิงไหม้โหมกระหน่ำเข้ามาในวัง ขันทีที่เหลือจึงอุ้มพระราชบุตรทั้งสองคน ลอบหนีออกจากวังหลบหนีเข้าไปในป่า จึงตามพบ ระหว่างทางพบตั๋งโต๊ะตั้งทัพอยู่ จึงเชิญเสด็จเข้าในวัง

ฝ่ายตั๋งโต๊ะ พอเข้ามาในวังแล้วกำเริบเสิบสานเข้าชิงทรัพย์ข่มเหงราษฎรแต่ไม่มีผู้ใดห้าม ปราม ขุนนางทั้งปวงต่างกลัวเกรง วันหนึ่งตั๋งโต๊ะได้ชวนขุนนางใหญ่น้อยเลี้ยงสุรา แล้วว่าจะให้ถอดหองจูเปียนเสีย แล้วให้หองจูเหียบผู้น้องครองบัลลังค์แทน

ฝ่ายเต๊งหงวนพ่อเลี้ยงลิโป้ มิชอบใจตั๋งโต๊ะจึงออกรบพุ่งกันอยู่บ่อยครั้ง ลิยูที่ปรึกษาตั๋งโต๊ะเห็นลิโป้มีท่าทีองอาจจึงเชิญชวนมาไว้เป็นพรรคพวก โดยการส่งลิซกพร้อมกับเครื่องบรรณาการมากมายรวมทั้งม้าเซ็กเธาว์

ฝ่ายลิโป้เห็นแก่ลาภยศจึงบุกเข้าปลอบฆ่าเต๊งหงวนพ่อบุญธรรมเสีย แล้วมาอยู่กับตั๋งโต๊ะเป็นพ่อบุญธรรมคนใหม่ ฝ่ายขุนนางจึงยิ่งกลัวเกรงตั๋งโต๊ะเข้าไปอีก ภายหลังตั๋งโต๊ะได้ถอด หองจูเปียนออกจากราชสมบัติจับไปขังพร้อมนางโฮเฮา แล้วส่งลิยูไปปลงพระชมน์ทั้งคู่ แต่งตั้งหองจูเหียบใช้พระนามว่า พระเจ้าเหี้ยนเต้ ตั้วตัวเองเป็นเซียงก๊ก ผู้สำเร็จราชการ

กำเนิดทรราช

ตั๋งโต๊ะ ผู้มียศทหารเป็นขุนพล ฝ่ายหน้า มีบรรดาศักดิ์ขุนนางเป็นพระยาอ้าวเซียวโหว ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าราชการเมืองซีหลง ครั้งปราบโจรโพกผ้าเหลืองไม่สำเร็จราชสำนักจะเอาโทษต้องติดสินบนขันทีจึงรอดตัว

ต่อมา กลับตั้งตัวเป็นใหญ่เป็นโตขึ้นได้ สามารถควบคุมกองทัพใหญ่ทางภาคตะวันตก มีกำลัง 20 หมื่นคน อันตั๋งโต๊ะนั้นมีใจกำเริบไม่จงรักภักดีต่อราชบัลลังก์

ตั๋งโต๊ะยกทัพเข้าเมืองหลวงปลดฮ่องเต้องค์เดิม แต่งตั้งฮองจูเหียบขึ้นมีพระนามว่าพระเจ้าเหี้ยนเต้ ตั๋งโต๊ะตั้งตัวเองเป็นมหาอุปราช วางตัวเป็นใหญ่ที่เสด็จออกดังที่รู้กันว่าพระเจ้าแผ่นดินจะเสด็จออกหรือไม่

พวกขุนนางก็ต้องมารอเฝ้าถวายคำนับ ตั๋งโต๊ะสบายอารมณ์วันไหนจึงจะเข้ามาเหยียบที่เฝ้า และถ้าเข้ามาก็ไม่เหมือนมนุษย์ทั้งหลาย ถอดดาบออกจากฝักเดินหราเข้ามาในที่เฝ้า จะชี้สิ่งใดแทนที่จะใช้นิ้วก็ใช้ปลายกระบี่ชี้ไม่มีใครกล้าหือ

ขุนนางต่างรู้สึกกันว่าตนจะต้องสู้กับความดุร้ายของหมาบ้ายิ่งกว่าสู้กับคนดุชั้นจอมโจร การที่คนทั้งหลายไม่กล้าหือ ทั้งนี้ ทำให้ตั๋งโต๊ะเคลิ้มไปว่าทั้งแผ่นดินสิ้นที่จะเป็นภัยกับตนแล้ว

ทำอะไรเล่นๆ ก็ได้โดยไม่ต้องกริ่งเกรงอันใด ค่ำคืนรู้สึกว่าที่พำนักของตนยังสบายไม่พอก็ลอยชายเข้าวัง สั่งเปิดพระที่นั่งและที่บรรทมซึ่งเลนเต้จักรพรรดิองค์เคยนอน

นางห้ามที่เคยรองบาทเป็นบริจาริกาพระเจ้าเลนเต้แต่ก่อน คนใดยังแฉล้มแช่มช้อยพอตายวนใจอยู่ ตั๋งโต๋ะก็ให้หานางห้ามนั้นเข้ามาปรนนิบัติตน หากขัดขืนไม่ยอมมา ลางทีก็ออกไล่ไขว่คว้า ในที่สุดถ้าทำใจขัดขืนจริงๆ ก็ฆ่าเสียเลย

แผ่นดินนั้นเดือดร้อนไปแทบทุกหย่อมย่าน ในหัวอกของผู้คนที่นอกจากพรรคพวกซึ่งตั๋งโต๊ะขนเพชรนิลจินดาจากท้องพระคลังไปโปรยปรายให้รางวัลแล้ว ก็พากันปวดร้าวด้วยความระทม

ตั๋งโต๊ะ ทรราชผู้หยาบช้า

ตั๋งโต๊ะยังอยากเบ่งบารมีเพื่อจะตบตาคนทั้งหลายว่า ตัวได้ทำความดีความชอบแก่ราช การแผ่นดินไว้ ตั๋งโต๊ะอันเป็นผู้สำเร็จราชการก็คุมทหารไปเมืองหยงเสีย

เข้าปล้นเอาเมืองนั้นซึ่งโดยแท้แล้วก็คือเมืองในขอบขัณฑเสมา หรือในความบังคับบัญชาของตนนั่นเอง เงินทองข้าวของในคลังประจำเมืองตั๋งโต๊ะเอาเข้ากระเป๋า พวกผู้หญิงเก็บไว้ใช้สอย

แต่พวกผู้ชายตัดหัวหมดแล้วเอาศีรษะบรรทุกเกวียนเข้าไปในเมืองหลวงตระเวนไปตามตลาดอวดอ้างว่าตั๋งโต๊ะสู้กรากกรำไปปราบโจร ตัดเอาศีรษะมาได้เป็นจำนวนมาก ความน่าสาปแช่งของตั๋งโต๊ะมีอยู่ถึงเพียงนี้ นั่นก็คือ เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเอง แต่ไปฆ่าผู้คนอันเป็นข้าแผ่นดิน แล้วมาป่าวร้องหาความดีความชอบใส่ตัวเอง

ตามจดหมายเหตุได้บันทึกไว้ว่า ระหว่างนั้นตั๋งโต๊ะได้นำกองทัพจากเมืองเสเหลียงเข้ามายึดอำนาจในเมืองหลวงได้เบ็ดเสร็จแล้วก็ได้ปรับโครงสร้างการปกครอง โยกย้ายถอดถอนและมีการแต่งตั้งขุนนางท้องถิ่นแต่ละตำแหน่งเสียใหม่

ซุนฮกได้รับตำแหน่งเจ้าเมืองคังฝู แต่ปฏิเสธแล้วขอลาออกจากราชการกลับไปอยู่บ้านเกิด ไม่ว่าซุนฮก ไม่ว่าโจโฉ ไม่ว่าอ้วนเสี้ยว ไม่ว่ากุยแก ล้วนได้รับผลสะเทือนจาก สถานการณ์ที่ตั๋งโต๊ะยกทัพใหญ่จากเสเหลียงเข้ามายึดครองลั่วหยางทั้งสิ้น

ทรราชที่อ้างตัวมาชุบเลี้ยงพระเจ้าเหี้ยนเต้ แต่ไม่อยู่ในจริยธรรม ฆ่าคนอย่างสนุกสนาน แผ่นดินเดือดร้อนไปทุกหย่อมหญ้า มีทหารเอกคู่ใจ คือ ลิโป้ ไม่มีใครกล้าต่อกรด้วย ภายหลังตายพราะผู้หญิง โดยเป็นแผนของอองอุ้นใช้กลยุทธ์ที่เลื่องลือ โดยมีแม่นางเตียวเสี้ยน หว่านล้อมเสน่ห์ ให้ ตั๋งโต๊ะ กับลิโป้ ผิดใจกัน

นึกไม่ออกว่าทำไมตั๋งโต๊ะจะไม่โดนล้ม คือยังไงมันก็โดนแน่ๆ บทเนียนในประวัติศาสตร์มันฟ้องมาก

ถ้าตั๊งโตํะไม่โดนล้มแล้วครองอำนาจต่อมาได้ ผมเกรงว่าจะไม่มีใครไปช่วยฮ่องเต้ครับ คงปล่อยราชวงศ์ฮั่นให้ล่มสลายไปเลย หรือเป็นได้อีกทางหนึ่งคือ ซุนเกี๋ยนจะก่อตั้งราชวงศ์ขึ้นมาทางใต้(ถ้าไม่โดนสังหารไปก่อน ซุนเกี๋ยนเวลานั้นคือขุนศึกที่รบเก่งที่สุด ด้านผลงานไม่แพ้ลิโป้)แล้วจะนำทัพรุกขึ้นมาชิงอำนาจทางเหนือ

ส่วนโจโฉถึงจะมีกุนซือเก่งๆมาก แต่ถ้าตั๋งโต๊ะไม่โดนล้มขั้วอำนาจทางเหนือและภาคกลางก็จะยังเข้มแข็งจนเขาแทรกได้ลำบาก ทีนี้จุดสำคัญคือโจโฉจะยังเคลื่อนไหวก่อการได้อิสระจนสามารถสร้างฐานกำลังที่กุนจิ๋วได้สำเร็จไหม เพราะเชื่อว่าถ้าตั๋งโต๊ะยังอยู่ จะไม่ปล่อยให้ขุนศึกสร้างฐานกำลังขึ้นใกล้เมืองหลวงแน่

การต่อสู้ด้วยกำลังทหารกับใครบางคน ไม่เกิดประโยชน์ และอาจจะทำให้ทำลายได้ยากขึ้นด้วยซ้ำ บางที การจารกรรม การลอบสังหาร ตลอดไปถึงการยุยงให้แตกแยก แตกความสามัคคีกัน อาจจะเป็นทางออกที่เหมาะสมกว่า สำหรับข้าศึกที่เข้มแข็งเกินไป เช่น ตั๋งโต๊ะ+ลิโป้ ซุนเกี๋ยน+ซุนเซ็ก อ้วนเสี้ยว+อ้วนสุด (ถ้ามี) เป็นต้น

เมื่อเกิดภาวะสามก๊กขึ้น ต่างก็ทำอะไรกันด้วยกำลังทหารได้ยากยิ่งขึ้น แต่กลับไม่มีการจารกรรมให้พบเห็น เลยปล่อยให้ ขงเบ้ง สุมาอี้ ลกซุน ยันกันอยู่ไปมาได้เป็นสิบปี จนถึงรุ่นลูก รุ่นหลาน แต่สุดท้าย เมื่อเกิดการลอบโจมตี หรือ บ่อนทำลายจากภายในขึ้นมา จึงเกิดเป็นช่องว่างในการรวบรวมแผ่นดินได้สำเร็จ

จ๊กก๊ก ก๊กที่เล็กที่สุด พ่ายแพ้เพราะโดนตลบหลัง เจาะถึงเมืองหลวงได้ กองทัพจึงค่อยล่มสลาย ส่วนง่อก๊ก ที่มีปราการน่านน้ำที่เข้มแข็ง เหลือแค่ก๊กเดียว ยังต้องอาศัยเวลานับสิบปี จนคนมีสติปัญญาหายไปหมด และราษฎรเบื่อหน่ายกษัตริย์แย่ๆ จึงค่อยนำกำลังเข้าบุกโจมตีได้ในที่สุด ซึ่งส่วนนี้ ผมก็ยังแปลกใจอยู่ว่า ทำไมสุมาเอี๋ยนจึงใจเย็น รอซะนานขนาดนั้น ไม่กลัวว่า ตัวเองจะตายก่อนหรือยังไง ทำไมไม่สร้าง “จงโฮย-เตงงาย 2” ไปเก็บง่อก๊กให้เร็วกว่านี้

โฮจิ๋นชักศึกเข้าบ้าน

การที่โฮจิ๋นคิดยืมมือขุนศึกอื่นๆ เพื่อกำจัดสิบขันที เป็นการชักศึกเข้าบ้านอย่างแท้จริง

ขุนศึกหัวเมืองเริ่มมีอำนาจมากขึ้นเพราะเหตุการโจรโพกผ้าเหลืองกับกบฎมณฆลเหลียงโจวครับ ใน ค.ศ.188 หลิวเยียน(พ่อหลิวจาง-เล่าเจี้ยง)ได้ทูลหลิงตี้ว่าเจ้าเมืองมีอำนาจน้อยเกินไปไม่สามารถเตรียมการป้องกันเหตุร้ายได้ทันท่วงที ทำให้บรรดาเจ้าเมืองได้รับอำนาจสั่งสมกำลังทหารของตนเองได้เพื่อเตรียมพร้อมกับความวุ่นวายทำให้ส่วนกลางมีอำนาจแทรกแซงได้น้อยลงครับ พอต่งจั๋ว(ตั๋งโต๊ะ)ยึดอำนาจ เจ้าเมือง ผู้ว่ามณฑลพวกนี้ก็เปลี่ยนสถานะเป็นขุนศึก พากันแยกตัวเป็นอิสระไม่ขึ้นกับส่วนกลาง บางคนก็เป็นพันธมิตรกันร่วมตีคนอื่น แย่งกันไปมาสุดท้ายก็กลายเป็นสามก๊ก

ต่งจั๋วนั้นเคยเป็นแม่ทัพที่เข้าร่วมในการปราบปรามทั้งกบฏหลังจากนั้นก็มีความชอบได้เลื่อนเป็นผู้ว่ามณฑลปิ้งโจวแต่ต่งจั๋วไม่ยอมไป กลับขอประจำอยู่ในซีเหลียงซึ่งเป็นเขตอิทธิพลของตนแล้วค่อยๆสั่งสมอำนาจไปเรื่อย ราชสำนักในเวลานั้นก็เน่าเฟะคาดว่าคงไม่มีใครจะมาเอาใจใส่ต่งจั๋ว ต่งจั๋วจะอ้างว่าเตรียมทัพไว้ป้องกันกบฏคนอื่นก็คงจะเชื่อ

มีอยู่คนเดียวที่เคยเตือนราชสำนักไม่ให้ไว้ใจต่งจั๋วคือซุนเจียน(ซุนเกี๋ยน)ซึ่งไปร่วมปราบกบฏที่เหลียงโจวเหมือนกัน ซุนเจียนเคยเตือนราชสำนักว่าต่งจั๋วไว้ใจไม่ได้ควรกำจัดทิ้งแต่ก็ไม่มีใครใส่ใจ พอเหอจิ้นเรียกก็สบโอกาส เตรียมการยกเข้าเมืืองหลวง เจตนาของเหอจิ้นอาจเป็นเพราะต้องการนำกองกำลังขนาดใหญ่ที่ตนเองคงคิดว่ากำจัดขันทีได้ชัวร์ๆทั้งๆที่มันเกินความจำเป็น

สงครามปราบตั๋งโต๊ะ ก่อเกิดยุคสามก๊ก

สงครามครั้งนี้ได้เกิดขึ้นเมื่อจอมทรราชตั๋งโต๊ะได้สร้างความวุ่นวายในราชสำนักด้วยการปลดห้องจูเปียนออกจากราชสมบัติและตั้งห้องจูเหียบ พระราชอนุชาขึ้นเป็นพระเจ้าเหี้ยนเต้และขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนทำให้มีอำนาจบาตรใหญ่ในราชสำนัก เหล่าขุนนางต่างหวั่นเกรงกลัวอำนาจของตั๋งโต๊ะ แต่โจโฉได้อาสาที่จะลอบสังหารแต่ไม่สำเร็จจึงหนีไปยังบ้านเกิดขายทรัพย์สมบัติทั้งหมดของตนเป็นทุนเพื่อรับทหารอาสาสมัครจำนวนหนึ่ง จากนั้นไปสมทบกับอ้วนเสี้ยวและส่งสาส์นไปยังเมืองต่างๆให้มาช่วยรบเพื่อโค่นล้มอำนาจของตั๋งโต๊ะ ปรากฏว่า มีหัวเมืองทั้งหมดสิบแปดหัวเมืองได้เข้าร่วมรบในศึกครั้งนี้

ผลลัพธ์ ปรากฏว่ากองทัพ ผสม สิบแปดหัว เมืองสามารถเอาชนะ กองทัพตั๊งโต๊ะ ได้ในด่านเฮาโลก๋วน และ กำลังจะบุกตีเมืองลกเอี๋ยง อันเป็นราชธานี แต่ตั๊งโต๊ะ ได้อัญเชิญ พระเจ้าเหี้ยนเต้ ไปยังเมืองเตียงอัน และ สั่งให้ทหาร ของตน ไปปล้นฆ่าราษฏร ในเมือง และ ริบทรัพย์สินมาทั้งหมด เผาลกเอี๋ยง ให้ราบ จากนั้นก็ได้สร้างเตียงฮัน เป็นราชธานี ใหม่โดยนำเงินที่ปล้นมา เป็นทุน ส่วนกองทัพ ของ สิบแปดหัวเมืองไม่ได้ คิดตามไปตีเตียงอัน แต่ก็ได้มีแตกแยก กันทำให้ กองทัพพากันสลายตัว ในที่สุด

โจโฉ เริ่มต้นชีวิต รับราชการ และ ประสบความสำเร็จ ค่อนข้างมาก แต่ตัดสินใจ เป็นผู้ลอบฆ่าตั๋งโต๊ะ แต่ไม่สำเร็จ จนต้องหนี จากเมืองหลวง กลับบ้านเกิดขอทุนพ่อ และ เศรษฐีแถวบ้าน ตั้งกลุ่มอำนาจของตนเอง แล้วขยายอิทธิพลขึ้นเรื่อยๆ จนยิ่งใหญ่ครอบคลุม 2 ใน 3 ของแผ่นดินจีน ตอนเริ่มตัดสินใจลอบ ฆ่าตั๋งโต๊ะ คือ การออกจากราชการ ไม่สร้างอำนาจ ของตนเอง ตอนนั้นอายุประมาณ 34 ปีเท่านั้น ถือเป็นเหตุการณ์ ที่ผลักดันให้โจโฉ เข้าสู่เส้นทางอำนาจ

ขอขอบคุณบทความสาระประวัติศาสตร์อันโด่งดัง โดย ufabet.com

Credit : https://ufabets5.com/