Categories
ชีวประวัติ

ซุนวู ผู้เขียนตำราพิชัยสงคราม คัมภีร์แห่งชียชนะ

ตำราพิชัยสงครามซุนวูนับว่าเป็นตำรายุทธศาสตร์ทางทหาร
ที่มีอิทธิพลมากของประเทศจีนปัจจุบัน
ยุทธศาสตร์ในตำราที่รู้จักกันดี รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง
และผู้เขียนก็คือ ซุนวู หรือ ซุนจื๊อ นั่นเอง
วันนี้ Centrovirtual จะพาทุกท่านไปรู้จักกับตำนานผู้นี้กัน

ซุนวู

ซุนวู

ข้อมูลที่มีหลงเหลืออยู่เกี่ยวกับชีวประวัติของซุนวูคือชีวประวัติที่เขียนขึ้นในช่วง 2 ศตวรรษก่อนคริสตกาล โดยซือหม่าเชียน นักเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ ได้บรรยายถึงซุนวูว่าเป็นแม่ทัพที่อาศัยอยู่ในรัฐอู๋ ในช่วงประมาณ 600 ปี ก่อนคริสตกาล ซึ่งอยุ่ในยุคเดียวกันกับ ขงจื๊อ นักปรัชญาจีนผู้ยิ่งใหญ่

อย่างไรก็ตามชีวประวัติ นี้ขัดแย้งกับหลักฐานอื่นๆ ของยุคนั้น รวมทั้งลักษณะการเขียนและเนื้อหาของ ” ตำราพิชัยสงครามซุนจื่อ ” ก็บ่งชี้ว่าไม่น่าจะเป็น งานที่เขียนขึ้นในช่วง 400-320 ปีก่อนคริสตกาล

“ตำราพิชัยสงครามซุนจื่อ” ได้ทิ้งเบาะแส เป็นนัยๆ ถึงชีวิตของซุนวู เช่น รถม้าใช้ใน การสงครามที่อธิบาย โดยซุนวูนั้น มีการใช้เพียงแค่ เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ในช่วงยุค 400 ปีก่อนคริสตกาล ดังนั้นจึงถือว่าบางส่วนของ งานเขียนนี้ก็อยู่ในช่วงเวลานั้น โดยคาดว่าซุนวูมีชีวิต อยู่ในช่วงศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล ตำราพิชัยสงคราม ของซุนวูได้มีการกล่าวถึง หลายคราในนิยายเรื่อง สามก๊ก

ในเลียดก๊ก ซุนวูเป็นสหาย กับอู๋จื่อซี อู๋จื่อซีได้ชักชวนซุนวู ให้มารับราชการในแคว้นอู๋ โดยทำหน้าที่ฝึกทหารให้ แก่อู๋อ๋องเหอหลี อ๋องแห่งแคว้นอู๋ ซุนวูได้เสนอ แผนพิชัยสงคราม 13 บรรพ แต่อู๋อ๋องเหอหลี ยังไม่เชื่อ ซุนวูจึงขอฝึกนางสนม ของอู๋อ๋องเหอหลี อู๋อ๋องเหอหลีก็อนุญาต ในการฝึกมีนางสนม 2 นาง ได้หัวเราะอย่างสนุกสนาน ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของซุนวู ซุนวูจึงสั่งประหารสนม 2 นางนี้ทันที เพื่อให้เห็น ถึงความเอาจริง ท้ายที่สุด อู๋อ๋องเหอหลีจึงได้ เชื่อมั่นในตัวซุนวูและตำราพิชัยสงคราม อย่างเต็มที่

ในก่อนคริสต์ศักราช 507 ปี อู๋อ๋องเหอหลีแต่งตั้งให้ซุนวูเป็นแม่ทัพ อู๋จื่อซีและป๋อผีเป็นรองแม่ทัพ ยกพลหนึ่งแสนไปตีแคว้นฉู่ สามารถตีแคว้นฉู่ที่ใหญ่กว่าเข้มแข็งกว่าได้สำเร็จ แต่ต่อมาสถานการณ์พลิกผลัน เพราะฉู่เจาอ๋อง อ๋องแคว้นฉู่ได้ หลบหนีไปเสียก่อน เย่วอ๋องยุ่นฉาง อ๋องแห่งแคว้นเยว่ ฉวยโอกาสที่แคว้นอู๋ว่างเปล่ายกทัพมาตีแคว้นอู๋ อู๋อ๋องเหอหลีจึงรีบยกทัพกลับทันที เย่วอ๋องยุ่นฉางจึงหนีไป ทำให้อู๋อ๋องเหอหลีผูกใจเจ็บคิดจะล้างแค้นเย่วอ๋องยุ่นฉางตลอดไป

ต่อมาใน ก่อนคริสต์ศักราช 497 ปี เย่วอ๋องยุ่นฉาง ถึงแก่กรรม โกวเจี้ยนผู้บุตรได้ขึ้น ครองแคว้นแทน จึงคิดฉวยโอกาส ไปตีตอนนี้ ซุนวูและอู๋จื่อซีคัดค้าน แต่อู๋อ๋องเหอหลีไม่ฟัง ยกทัพสามหมื่นไปตีแคว้นเยว่ ผลคือทั้งคู่ปะทะกัน ที่จุ้ยหลี่ ในที่สุดอู๋อ๋องเหอหลีกลับ เป็นฝ่ายพ่ายแพ้และตนเองก็ถูกอาวุธ จนบาดเจ็บสาหัส และถึงแก่กรรมระหว่าง การเดินทางกลับแคว้นอู๋ 

อู๋อ๋องฟูซา จึงได้ขึ้นครองแคว้นสืบต่อจาก อู๋อ๋องเหอหลีผู้บิดา อู๋อ๋องฟูซา แรกทีเดียวดำเนินการอย่างเข้มแข็งหมาย จะล้างแค้นให้บิดาให้ได้ รบชนะแคว้นเย่วถึงขั้น จับเย่วอ๋องโกวเจี้ยนได้ แต่ต่อมาความประพฤติ กลับเหลวไหล หลงแต่สุรา และ นารีจากแผนนางงามไซซี ของเย่วอ๋อง จนในที่สุด ต้องฆ่าตัวตาย อู๋จื่อซือได้ฆ่าตัวตาย เมื่อก่อนคริสต์ศักราช 485 ปี ส่วนซุนวูเมื่อได้รู้ถึงนิสัยที่แท้จริงของ อู๋อ๋องฟูซา คิดว่าต่อไปภายภาคหน้า แคว้นอู๋ต้อง ล่มสลายแน่ จึงลาออก จากราชการในก่อนคริสต์ศักราช 495 ปี

รบร้อยครั้ง…

คนส่วนใหญ่อาจเคย ได้ยินคำนี้แล้วก็จะรู้เลยว่า นี่เป็นคำสอนของซุนวู แต่เป็นเพียงการรวมคำพูดทั้งสองประโยค ที่ซุนวูพูดไว้เท่านั้น คือ

” การชนะร้อยทั้งร้อยมิใช่วิธีการอันประเสริฐแท้ แต่ชนะโดยไม่ต้องรบเลย จึ่งถือว่าเป็นวิธีอันวิเศษยิ่ง ”

” หากรู้เขารู้เรา แม้นรบกันตั้งร้อยครั้งก็ไม่มีอันตรายอันใด ถ้าไม่รู้เขาแต่รู้เพียงตัวเรา แพ้ชนะย่อมก้ำกึ่งอยู่ หากไม่รู้ในตัวเขาตัวเราเสียเลย ก็ต้องปราชัยทุกครั้งที่มีการยุทธนั้นแล ”

ฉะนั้นคำสอน “รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง” จึงไม่มีปรากฏในตำราพิชัยสงครามแต่อย่างใด

ซุนวู เป็นผู้เขียน ตำราพิชัยสงคราม ที่นับว่าเป็นตำรา ยุทธศาสตร์ทางทหาร ที่มีอิทธิพลมากของประเทศจีน ปัจจุบันยุทธศาสตร์ในตำรา ได้ถูกประยุกต์ ใช้อย่างกว้างขวางใน
วงการธุรกิจและการเมือง หลักการที่สำคัญเช่น รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้ง มิพ่าย

ซุนวู เป็นนักการทหาร และ นักปกครองที่เชี่ยวชาญ เป็นยอดเยี่ยมในสมัยชุนชิว ได้รับสมญาว่าเป็นมังกรหนึ่งในสมัยนั้น

อันสมัย ชุนชิวนั้น เป็นสมัยที่องค์จักรพรรดิ เสื่อมถอยด้อยอำนาจลง ด้วยเจ้าครองนครต่าง ๆ พากันสร้างสมทหาร เพื่อชิงความเป็นใหญ่ มีการรบราฆ่าฟันกัน ตลอดยุค เพราะฉะนั้น จึงเป็นยุคที่บ้านเมือง อลวนไปด้วยข้อพิพาท และ ทำศึกกัน เปิดโอกาสให้ ปราชญ์ต่าง ๆ ได้ใช้สติปัญญาอย่างเต็มที่ ในการแสดงความคิดเห็น ตามอุดมการณ์ของตน จึงได้กำเนิด เป็นลัทธิต่าง ๆ อย่างกว้างขวางที่สุด ในประวัติศาสตร์ของจีน

ถ้าจะให้เห็นภาพชัดๆ ก็คือ ซุนวู เหนือกว่า ขงเบ้ง

ซุนวูคือผู้เขียนตำรา ขงเบ้งคือผู้ใช้ตำรา วัดผลงาน ตามประวัติศาสตร์ ไม่ใช่นิยายสามก๊ก ซุนหวู่มีส่วนมาก ในการทำให้รัฐหวู เป็นมหาอำนาจทางทหาร ในยุคหนึ่ง ขงเบ้งมีผลงานใหญ่ คือช่วยสร้างพันธมิตรเล่าปี่ และ ซุนกวนปราบโจโฉ ที่ผาแดง และวางยุทธศาสตร์ แบ่งแผ่นดินเป็นสามให้เล่าปี่ไว้

ถ้ามองว่า หากขาดซุนหวู่ไป รัฐหวูจะไม่ได้ผงาดขึ้นมา ส่วนเล่าปี่ถ้าขาดขงเบ้ง จะมีโอกาสพลิกกลับมาสร้างตัวได้ไหม งานนี้คงต้อง ให้เสมอกัน แต่ถ้าเอารวม ผลงานอื่นๆ ทั้งชีวิต ขงเบ้งจะด้อยกว่าทันที เพราะไปรบแพ้ ที่กิสานใหญ่ๆไว้

วัดชื่อเสียงซุนหวู่ พวกตะวันตก รู้จักกันไม่น้อย ส่วนขงเบ้ง ดังมากในเอเชีย แต่ในตะวันตกเพิ่งจะมาดังตอนหลังๆ อันนี้ให้ ซุนหวูเหนือกว่า

วัดอิทธิพลจาก ตำราพิชัยสงคราม ตำราของซุนหวู่มีอิมแพ็ค มหาศาลมาก เป็นหนึ่งในตำราที่ผู้บริหารญี่ปุ่นต้องอ่าน และบรรจุในโรงเรียนเสนาธิ การทหารของอเมริกาด้วย

ซุนหวู่เหนือกว่า แต่ขงเบ้งก็ทำให้คนจำนวนมาก สนใจ แล ะชอบอ่านสามก๊ก ไปจนถึงสนใจศึกษา ประวัติศาสตร์จีนด้วย

เพราะซุนวูเป็น พวกแม่ทัพ แถมเขียนตำราพิชัยสงครามไว้อีก ก็น่าจะเป็น ที่สนใจของหลายปะเทศที่ มีกำลังทหารเอาไปใช้ เลยเป็นที่นิยม แพร่หลายในตะวันตก แต่จูกัดเหลียง แกออกแนวปรัชญา นักวางแผน แถมดูดาว แนวโหราศาสตร์ อีกเลยน่าจะถูกใจ คนโซนชาวตะวันออกมากกว่า จากฉายามังกรหลับ มาจากความสมถะของแก คาดว่าหาก แกทะเยอทะยานมักใหญ่ใฝ่สูง ก็น่าจะดังกว่านี้

ขอขอบคุณบทความชีวประวัติปรัญชาที่ทุกคนต้องรู้จัก โดย ufabet.com

เครดิต https://ufabets5.com/